Ο ΑΠΟΕΛ αναζητούσε ένα παιχνίδι που να επαναφέρει την αίσθηση σταθερότητας, δίνοντας αυτομάτως ξανά σαφή κατεύθυνση στη σεζόν του. Και το βρήκε απέναντι στον Άρη, σε ματς όπου το περιθώριο λάθους ήταν ελάχιστο.

Το 2-0, δεν αλλάζει μόνο την εικόνα των προηγουμένων εβδομάδων. Έρχεται να συνδεθεί με ευρύτερη πραγματικότητα: στο τέλος του α’ γύρου, ο ΑΠΟΕΛ κατέγραψε το μεγαλύτερο θετικό πρόσημο σε σχέση με πέρσι, κλείνοντας τις 13 αγωνιστικές στους 25 βαθμούς, έναντι 21 την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Η διαφορά δεν είναι τεράστια, αλλά δείχνει πορεία που έχει κατεύθυνση.

Με τις νίκες της Πάφος FC, της ΑΕΚ και της Ομόνοιας να έχουν προηγηθεί, το προχθεσινό παιχνίδι απαιτούσε κάτι περισσότερο από διαχείριση. Ο ΑΠΟΕΛ, όφειλε να πατήσει στο γήπεδο με αποφασιστικότητα. Και το έκανε. Το πλάνο του Γκαρσία βασίστηκε στην πειθαρχία και τις ελεγχόμενες αποστάσεις, στοιχεία που έδιναν στην ομάδα την ευκαιρία να παραμείνει συνεπής από το πρώτο λεπτό.

Εκεί έκανε τη διαφορά το rotation. Η είσοδος των Σατσιά και Κούτσακου δεν έδωσε μόνο «φρεσκάδα». Έφερε διαφορετικό ρυθμό. Πίεση στο πρώτο τρίτο, τρεξίματα που μετακινούσαν τον άξονα του παιχνιδιού και ένταση που είχε λείψει. Ο Κούτσακος (ελεύθερος ρόλος στην επίθεση) σκόραρε για δεύτερη συνεχόμενη φορά με κεφαλιά ακριβείας, ενώ ο Σατσιάς κράτησε την ομάδα ψηλά με συνεχείς παρεμβάσεις. Αυτή η παρουσία νεαρών παικτών έδειξε ότι το διαθέσιμο έμψυχο υλικό μπορεί να λειτουργήσει όταν ενεργοποιηθεί σωστά.

Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Απ’ την εξωτερική, να τους περάσει όλους!

Και όλα αυτά απέναντι στον Άρη, την πιο συμπαγή άμυνα του πρωταθλήματος έως τη 12η στροφή του μαραθωνίου. Ο ΑΠΟΕΛ δημιούργησε φάσεις, βρήκε γκολ και ήλεγξε το παιχνίδι σε κομβικά σημεία με τη συμβολή (και) του Μπέλετς.

Η νίκη δεν λύνει όλα τα θέματα, αλλά αλλάζει ξανά τον τόνο γύρω από την ομάδα: όχι ως υπόσχεση, αλλά ως ένδειξη ότι η σεζόν έχει ακόμη διαδρομή που μπορεί να εξελιχθεί προς όφελός της.

Πηγή >>