Μέσα στην εβδομάδα είχε τεθεί το ερώτημα για το πώς θα εμφανιζόταν ο ΑΠΟΕΛ στο ντέρμπι με την Ανόρθωση. Θα παρουσιαζόταν με το καλό του «πρόσωπο» ή θα επανεμφάνιζε τις αμυντικές αδυναμίες που του στοίχισαν στα παιχνίδια των προηγούμενων εβδομάδων, επιτρέποντας ξανά στους αντιπάλους να απειλήσουν και να παραβιάσουν την εστία του με σχετική ευκολία;

Η αλήθεια είναι ότι παρουσιάστηκαν και τα δύο κομμάτια του… Ίσως όμως λίγο διαφορετικά απ’ ότι μας είχε συνηθίσει σε γενικές γραμμές η ομάδα της Λευκωσίας. Ο Πάμπλο Γκαρσία επέλεξε να αλλάξει τον σχηματισμό σε 4-4-2, χρησιμοποιώντας τους Ντράζιτς και Διαμαντάκο για πρώτη φορά μαζί, αγωνιζόμενους στην επίθεση.

Δεν θα έλεγε κανείς πως αυτή η επιλογή δικαιώθηκε, παρά το γεγονός ότι σαν σκέψη ήταν αρκετά καλή. Επανάφερε την ίδια στιγμή κάτω από την εστία τον Μπέλετς, αφού ο Περέιρα δεν πραγματοποίησε και τις καλύτερες του εμφανίσεις το τελευταίο διάστημα.

Το ίδιο έγινε και με τον Ρόσα που έμεινε εκτός ενδεκάδας, ενώ ο Σωτηρίου έμεινε εκτός λόγω τραυματισμού. Αυτό το σύστημα φάνηκε περισσότερο να μπερδεύει παρά να βοηθά την ομάδα απέναντι στην Ανόρθωση, είναι η αλήθεια.

Η αντίπαλος παρατάχθηκε με το γνώριμο αγωνιστικό της πλάνο και την ίδια ένταση που δείχνει στα περισσότερα παιχνίδια της, καταφέρνοντας να επιβάλει τον ρυθμό της, κυρίως μέσα από την κυριαρχία της στη μεσαία γραμμή.

Ο Γκαρσία, βλέποντας πως η ομάδα του δυσκολευόταν να αναπτυχθεί, έδωσε οδηγίες στον Ντάλσιο να οπισθοχωρεί ακόμη περισσότερο έτσι ώστε να πάρει μπάλα από χαμηλά και να συμβάλει πιο ενεργά στη μεσοεπιθετική λειτουργία. Αυτή του η κίνηση έφερε αποτέλεσμα, καθώς δημιουργήθηκαν περισσότεροι χώροι και όποτε γινόταν βαθιά μπαλιά στην πλάτη της άμυνας της Ανόρθωσης φτιάχνονταν επικίνδυνες προϋποθέσεις.

Στο πρώτο ημίχρονο οι πλείστες φάσεις του ΑΠΟΕΛ έγιναν με αυτό τον τρόπο. Βεβαίως δεν ήταν ούτε ο πιο ορθόδοξος, ούτε έφερε το αποτέλεσμα που επιζητούσαν οι γαλαζοκίτρινοι και δεν ήταν άλλο από το να ισοφαρίσουν. Στο β’ ημίχρονο η ομάδα παρουσιάστηκε με το γνωστό της πολύ καλό πρόσωπο, ανέλαβε την πρωτοβουλία των κινήσεων, είχε την κατοχή και ήταν πολύ επικίνδυνη.

Πρόλαβε μάλιστα να χάσει και δύο πολύ μεγάλες ευκαιρίες μόλις στα πρώτα πέντε λεπτά. Έχασε ένα ολόκληρο 45λεπτο πριν εμφανίσει το πρόσωπο που μας συνήθισε στα πλείστα παιχνίδια, με αποτέλεσμα και πάλι να «τρέχει» το σκορ.

Αν και κανένας δεν μπορεί να εξηγήσει τον λόγο που έγινε αυτό, ίσως ήταν λόγω του συστήματος και των προσώπων που επέλεξε ο Γκαρσία, ο οποίος αν κρίνεται, την ίδια στιγμή πρέπει να του δοθούν τα εύσημα και για τις αλλαγές του.

Στο τέρμα της ισοφάρισης ήταν ο Μαϊόλι (πέρασε ως αλλαγή στο 80’) αυτός που έβγαλε την μπαλιά στον Μαρκίνιος (πέρασε ως αλλαγή στο 69’), με τον δεύτερο να δίνει πάσα στον Κούτσακο (πέρασε ως αλλαγή στο 69’), ο οποίος με φοβερό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-1.

Η παραδοχή άλλωστε του ίδιου του Ουρουγουανού τεχνικού μετά τη λήξη του αγώνα, δεν αφήνει περιθώρια για το τι ήταν αυτό που πήγε λάθος και δεν μπήκε πιο δυναμικά η ομάδα στο παιχνίδι.

«Μας δυσκόλεψε το παιχνίδι. Από δικά μας λάθη μείναμε πίσω στο σκορ. Δεν κατεβήκαμε συγκεντρωμένοι. Έπρεπε να έχουμε πιο άμεσες μπαλιές, χρειαζόμαστε πιο καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια» τόνισε μεταξύ άλλων και αυτό δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα γύρω από το τι έφταιξε και δεν πήρε κάτι περισσότερο από ένα βαθμό το ΑΠΟΕΛ.

(ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)