Τόσο κακή χρονιά σε όλα τα επίπεδα, δύσκολα μπορούσε κάποιος να φανταστεί, έστω κι αν όλοι ήξεραν για τα οικονομικά προβλήματα. Η ήττα από την Ομόνοια με 3-0 αποτέλεσε ακόμα μία απόδειξη του φετινού μαρτυρίου.

Μία εικόνα καταθλιπτική που αγγίζει τα όρια της αδιαφορίας από ένα σημείο και μετά. Ο αντίπαλος έπαιζε λες και έκανε προπόνηση, με τον ΑΠΟΕΛ να μοιάζει με ομάδα που δημιουργήθηκε εκείνη την ώρα, από 11 τυχαία άτομα.

Σαφώς και οι πάρα πολλές σημαντικές απουσίες ήταν μία πολύ σοβαρή δικαιολογία για την απόδοση της ομάδας και για την εμφάνιση που έκανε, αλλά δεν ήταν η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Συνέβη πολλές φορές στη φετινή περίοδο και το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως το «ταβάνι» ήταν εντέλει πολύ χαμηλότερο από αυτό που αναμενόταν.

Η συνέπεια  από τη δημιουργία ενός συνόλου που δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος των απαιτήσεων, ήταν να χαθούν όλοι οι στόχοι. Σίγουρα μία χρονιά σαν αυτή θα θυμίζει έναν εφιάλτη που ο κόσμος θα θέλει να διαγράψει από τη μνήμη του.

Κάτι τέτοιο μόνο εύκολο δεν είναι. Θα υπάρξει άλλο ένα επεισόδιο στον εφιάλτη, με τον τελευταίο αγώνα διαδικαστικού χαρακτήρα κόντρα στην Πάφο (22/05) για να μπει τέλος σ’ αυτό το μαρτύριο.

Το θέμα είναι ποια θα είναι η επόμενη μέρα και πως ο ΑΠΟΕΛ θα αφήσει πίσω του όλα αυτά που προηγήθηκαν. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, ο επενδυτής, Σάββας Λιασής ενδέχεται να αποτελέσει τη λύση στο διοικητικό αδιέξοδο της ομάδας, έτσι ώστε να ανατείλουν καλύτερες μέρες στους γαλαζοκίτρινους.

Όλοι εύχονται να περάσει σε νέα χέρια η εταιρεία, για να μπορέσει σιγά-σιγά η ομάδα να επιστρέψει στον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια και να «διαγράψει» τα φετινά πεπραγμένα που δεν αρμόζουν σε καμιά περίπτωση στο μέγεθος και στην ιστορία της ομάδας.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΜΠΟΣ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)