Για άλλη μια φορά στη φετινή σεζόν -και όχι μόνο- ο κόσμος του ΑΠΟΕΛ είναι απογοητευμένος… Η αγαπημένη του ομάδα, η αγαπημένη του συνήθεια, για πολλούς ό,τι πιο αγαπημένο μαζί με την πατρίδα και την οικογένειά τους, δεν βλέπεται. Δυστυχώς…

Εδώ έχει φτάσει η ομάδα ως αποτέλεσμα των τραγικών χειρισμών της διοίκησης της ποδοσφαιρικής εταιρείας τα τελευταία αρκετά χρόνια. Τα γράψαμε πολλές φορές και δεν θα κουραστούμε να τα γράφουμε, πως η αιτία για όλα έχει και όνομα και επώνυμο… Εμείς από το καλοκαίρι είχαμε προβλέψει πως ο ΑΠΟΕΛ θα έβλεπε την πλάτη των τεσσάρων ομάδων της Ευρώπης. Και δεν ήταν καμιά σπουδαία πρόβλεψη για να είμαστε ειλικρινείς.

Φαινόταν -και τώρα πλέον βγάζει… μάτια με το δείγμα των πέντε μηνών δράσης- πως το «μνημονιακό» αυτό ρόστερ δεν θα μπορούσε, σε βάθος χρόνου και αρκετών αγωνιστικών, να ανταγωνιστεί αυτά της Ομόνοιας, της ΑΕΚ, της Πάφου και του Άρη. Και όντως, δεν μπορεί…

Στη μέρα τους, όλοι κερδίζουν τον ΑΠΟΕΛ. Και επειδή θα πουν κάποιοι ότι ο ΑΠΟΕΛ νίκησε τον Άρη, αλίμονο να εκθειάζουμε κάτι τέτοιο! Ο ΑΠΟΕΛ οφείλει να κερδίζει κάθε αντίπαλο καθηκόντως και δεν θα πρέπει να αποτελεί γεγονός αξιοσημείωτο αν το κάνει.

Στην τελική, ο Άρης, με τα προβλήματα που έχει κι αυτός -όχι οικονομικά ή διοικητικά- είναι πιο πάνω από τους γαλαζοκίτρινους. Η ήττα δε από την Πάφο τούς άφησε στην 6η θέση, αφού πλέον η ομάδα του Γκαρσία βλέπει και την πλάτη του φορμαρισμένου Απόλλωνα. Μπορεί να ξεπεράσει κάποιες από αυτές τις ομάδες και να πάρει έστω την 4η θέση; Το αφήνουμε στην κρίση του καθενός. Έχουμε όλοι μάτια και βλέπουμε…

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT