Ο ΑΠΟΕΛ έκανε ένα βήμα μπροστά και αμέσως δύο πίσω. Η «εξάρα» επί της ΑΕΛ δημιούργησε την εντύπωση ότι η ήττα της πρεμιέρας από την ΑΕΚ στη Λάρνακα ήταν ένα κακό βράδυ που μπορούσε να μείνει γρήγορα πίσω.

Στο «Αντώνης Παπαδόπουλος», όμως, αυτή η εντύπωση διαλύθηκε. Οι γαλαζοκίτρινοι ηττήθηκαν ξανά μακριά από το ΓΣΠ και, πολύ περισσότερο από το αποτέλεσμα, προβλημάτισαν με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν απέναντι στην Ανόρθωση (1-2).

Δεν υπήρξε συνέχεια, δεν υπήρξε ένταση, δεν υπήρξε η αγωνιστική προσωπικότητα που απαιτούσε τέτοιο παιχνίδι. Επιθετικά ο ΑΠΟΕΛ ήταν αργός, οι συνεργασίες δεν βγήκαν, η κυκλοφορία δεν είχε ταχύτητα και ο αντίπαλος σπάνια αισθάνθηκε πραγματική πίεση. Στη μεσαία γραμμή χάθηκε η ισορροπία και όσο το παιχνίδι προχωρούσε, τόσο περισσότερο αποκαλυπτόταν το μεγαλύτερο πρόβλημα: η άμυνα.

Η απουσία του Λαΐφη, η μη διαθεσιμότητα του Καρίγιο και οι αναγκαστικές αλλαγές Μαρκίνιος και Αγγελόπουλου, ασφαλώς επηρέασαν. Δεν μπορούν, όμως, να αποτελέσουν κουρτίνα για όσα έγιναν. Ο Αγγελόπουλος πήρε για πρώτη φορά φανέλα βασικού, ο Ντέγκενεκ υπέπεσε σε σοβαρά λάθη και η Ανόρθωση έκανε ζημιά σχεδόν όποτε φόρτωσε την περιοχή.

Διαβάστε επίσης: Στον αέρα… υποφέρει ο ΑΠΟΕΛ

Στον αέρα και στις στατικές φάσεις, η εικόνα ήταν απαράδεχτη. Το γκολ του Μπακασέτα στο ντεμπούτο του και την καλή εμφάνιση του Μπέλετς είναι τα μοναδικά που μπορεί να κρατήσει ο ΑΠΟΕΛ.

Εν κατακλείδι: στη Λάρνακα, αντέδρασε μετά την ανάπαυλα. Με την ΑΕΛ ξέσπασε. Προχθές δεν έκανε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Το καμπανάκι, πλέον, έγινε συναγερμός. Και πριν αναζητηθούν δικαιολογίες, επιβάλλεται αυτοκριτική. Απ’ όλους.

Πηγή >>