Τα επτά γκολ που δέχθηκε ο ΑΠΟΕΛ στις τέσσερις πρώτες αγωνιστικές, δεν προβληματίζουν μόνο ως αριθμός. Προβληματίζει κυρίως ο τρόπος. Δύο αυτογκόλ, δύο σοβαρά προσωπικά λάθη του Ντέγκενεκ, άλλη μία φάση στην οποία η μπάλα άλλαξε πορεία πάνω σε αμυνόμενο και, σε αρκετές περιπτώσεις, άμυνα που έμοιαζε να αντιδρά αφού είχε ήδη χαθεί η ισορροπία.

Με την ΑΕΚ, το πρώτο γκολ ήλθε στην πρώτη πραγματικά αξιόλογη φάση, με την κεφαλιά του Ρέπας και την κόντρα στον Λαΐφη. Ακολούθησαν το αυτογκόλ του Σταφυλίδη και το σοβαρό λάθος του Ντέγκενεκ. Απέναντι στην Ανόρθωση, ο τελευταίος υπέπεσε στο πέναλτι του 26΄, ενώ το 2-1 ήλθε στις καθυστερήσεις μετά από εκτέλεση κόρνερ. Με τον Απόλλωνα, μετά από πλαγιοκόπηση, σκόραρε ο Ροντρίγκες στο 6΄ και ο Λαΐφης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του στο 43.

Το πρόβλημα, όμως, δεν μπορεί να φορτωθεί μόνο στα πρόσωπα που υπέπεσαν στα λάθη. Ο Νίκος Παπαδόπουλος έχει αλλάξει πρόσωπα και συνδυασμούς τόσο στην τελευταία γραμμή όσο και μπροστά από αυτήν, αναζητώντας ακόμη τη μεσοαμυντική σύνθεση που θα προσφέρει καλύτερες αποστάσεις και περισσότερη ασφάλεια. Και όταν αλλάζουν οι συνεργασίες, αλλάζουν μαζί οι χρόνοι κάλυψης, οι μετατοπίσεις και το ποιος παίρνει την πρώτη ευθύνη σε κάθε φάση.

Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Η υπόσχεση Παπαδόπουλου και οι διεθνείς

Εκεί εμφανίζεται η έλλειψη ομοιογένειας. Όχι ως άλλοθι, αλλά ως παράγοντας που αυξάνει την πιθανότητα λάθους. Σε δύο από τα τρία ματς στα οποία δέχθηκε γκολ, ο Μπέλετς μάζεψε την μπάλα από το πλεκτό στην πρώτη σοβαρή απειλή του αντιπάλου.

Η διακοπή δίνει χρόνο στον Ελλαδίτη προπονητή για νέες δοκιμές, όχι μόνο στις συνεργασίες στόπερ–χαφ, αλλά συνολικά στη μεσοαμυντική συμπεριφορά, στις αποστάσεις, στις καλύψεις και στον τρόπο με τον οποίο ο ΑΠΟΕΛ αντιδρά όταν χάνει την ισορροπία του. Γιατί, τέτοια κενά και λάθη δεν μπορούν να συνεχιστούν…

Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Πρόοδος ναι, λύσεις όχι

Πηγή >>