Για να είμαστε ξεκάθαροι: ο ΑΠΟΕΛ δεν είναι ούτε κακή ομάδα, ούτε μέτρια «κατασκευή» που πορεύεται από τύχη. Είναι σύνολο με ποιότητα, με προσωπικότητες, με παίκτες που μπορούν να ανταποκριθούν σε υψηλές απαιτήσεις. Όμως, αν επιχειρήσει κανείς τη σύγκριση με το… υλικό που διέθετε ο σύλλογος την προηγούμενη 15ετία, οι διαφορές δεν κρύβονται. Υπάρχει λιγότερο βάθος, λιγότερη «πολυτέλεια». Κανείς δεν χρειάζεται διδακτορικό στο ποδόσφαιρο για να το διαπιστώσει.

Το πού μπορεί να φτάσει ο φετινός ΑΠΟΕΛ, δεν είναι εύκολα προβλέψιμο. Αν το «ταβάνι» είναι η εικόνα που έβγαλε απέναντι στον Απόλλωνα -μια από τις πιο ολοκληρωμένες εμφανίσεις του, με διάρκεια, καθαρό σχέδιο και προσωπικότητα- τότε υπάρχει βάση για αισιοδοξία. Αλλά το πρωτάθλημα και οι πορείες δεν κρίνεται υπό αυτό το πρίσμα. Διανύθηκαν 10 από τις 36 στροφές και ο μαραθώνιος δεν συγχωρεί ομάδες που δεν έχουν το απαιτούμενο «καύσιμο». Σε άλλες εποχές, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τώρα, οι απαιτήσεις είναι τεράστιες.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Ιανουάριος θα κρίνει πολλά. Αν η ομάδα δεν ενισχυθεί ουσιαστικά –όχι με προσθήκες για να γεμίσει ο αριθμός, αλλά με παίκτες που θα ανεβάσουν το επίπεδο– τότε τα προβλήματα θα «σκάσουν» μαζεμένα. Και μάλιστα στην πιο άβολη στιγμή.

Διαβάστε επίσης: H πιο… ακριβή ενδεκάδα του κυπριακού πρωταθλήματος – Παίκτες από πέντε ομάδες και ηχηρές απουσίες

Ο Πάμπλο Γκαρσία, πάντως, έχει κρατήσει τον ΑΠΟΕΛ πάνω από τη γραμμή αμφισβήτησης. Απέσπασε από πολλούς παίκτες την καλύτερη εκδοχή τους, τους μετάγγισε το μαχητικό πνεύμα που ο ίδιος κουβαλά από την καριέρα του. Χωρίς αυτό το στοιχείο, σήμερα ίσως να βλέπαμε τα πράγματα πολύ πιο σκοτεινά. Με αυτό, ο ΑΠΟΕΛ παραμένει ζωντανός και διεκδικητικός.

Πηγή >>