Έγινε σκληρό παιχνίδι την περασμένη Κυριακή ανάμεσα σε Ανόρθωση και ΑΠΟΕΛ . Ένα ματς με 34 φάουλ, 8 κίτρινες, ένταση και αψιμαχίες, που ολοκληρώθηκε με 3-1 για τους γαλαζοκίτρινους.

Πάλι καλά που έμεινε μέχρι εκεί. Επειδή οι δύο ομάδες έχουν μια όχι και τόσο τιμητική προϊστορία με χειρότερα περιστατικά… Στις αρχές της χιλιετίας είχαμε δύο διακοπές φιλικών –κατά τα άλλα– αγώνων.

Το πρώτο στις 2 Σεπτεμβρίου 2001 στο ΓΣΠ, όταν μετά από ρίψη αντικειμένων στον τερματοφύλακα της «Μεγάλης Κυρίας», Νίκο Παναγιώτου, δημιουργήθηκε αποπνικτική ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα να τερματιστεί το ματς στο 47’.

Διαβάστε επίσης: Από τα ρεκόρ, σε ρόλο πρωταγωνιστή

Το δεύτερο ήταν στις 5 Αυγούστου 2003 για την τιμητική του Πανίκου Ξιούρουππα στο «Αντώνης Παπαδόπουλος». Οπαδοί του ΑΠΟΕΛ εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο με στόχο και πάλι τον Παναγιώτου, αντίστοιχοι της Ανόρθωσης ακολούθησαν για να τον προστατέψουν και έγινε το κακό.
Αμφότερα τα ματς ήταν στο 1-1.

Ο προπονητής του ΑΠΟΕΛ, Νίκος Παπαδόπουλος, δήλωσε ότι «αυτά δεν πρέπει να συμβαίνουν ούτε στα φιλικά». Κάτι ξέρει… Άλλωστε αγωνίστηκε την τελευταία φορά που κάποιοι είχαν τη φαεινή ιδέα για φιλικό Άρης-ΠΑΟΚ (14/8/2002): Τέλος ημιχρόνου στο 39’, σφύριγμα λήξης στο 85’, επειδή η κλωτσιά έπεφτε σύννεφο και από τις κερκίδες «έβρεχε» καθίσματα.

Έτσι είναι όμως τα ματς προετοιμασίας ανάμεσα σε ομάδες με παραδοσιακή αντιπαλότητα. Έχουν τα ρίσκα τους. Ακριβώς επειδή ένα φιλικό δεν αρκεί για να σβήσει το παρελθόν των εκάστοτε άσπονδων αντιπάλων, το οποίο καθιέρωσε τον χαρακτηρισμό ντέρμπι στις μεταξύ τους αναμετρήσεις. Επομένως, πάλι καλά ξαναλέμε για προχθές και μη χειρότερα στο μέλλον…
Α.Β.

Πηγή >>