Μια είναι η πραγματικότητα που αφορά στον ΑΠΟΕΛ όσον αφορά το αγωνιστικό και την συμπεριφορά που έχει στον αγωνιστικό χώρο. Η ομάδα της Λευκωσίας δείχνει σιγά-σιγά πως μπαίνει ξανά στον δρόμο που την έκανε μεγάλη και έφερε τεράστιες επιτυχίες. Η εικόνα του ΑΠΟΕΛ στο γήπεδο, η νοοτροπία που βγάζει και ο τρόπος που αντιδρά σε κάθε δυσκολία μαρτυρούν μια ομάδα που ξαναχτίζει χαρακτήρα. Με τον Πάμπλο Γκαρσία στο τιμόνι, το σύνολο της Λευκωσίας βρίσκει σιγά-σιγά τον παλιό, γνώριμο εαυτό του.

Είναι αλήθεια πως το έπραξε και κάτω από τις οδηγίες του Σα Πίντο ως ένα βαθμό, παρ’ όλα αυτά η σχέση μεταξύ των δύο αυτών πλευρών είχε ημερομηνία λήξης, για λόγους που δεν είχαν να κάνουν τόσο με το αγωνιστικό. Οι γαλαζοκίτρινοι δεν αρέσκονται ωστόσο να χάνουν χρόνο σκεπτόμενοι το παρελθόν, παρά μόνο θέλουν να αξιοποιήσουν το παρών για ένα καλύτερο μέλλον.

Ο Γκαρσία και η νέα ταυτότητα

Ο Ουρουγουανός τεχνικός έχει καταφέρει κάτι σπάνιο και πολύ δύσκολο: να εμπνεύσει. Δεν μιλάει πολύ, αλλά όσα λέει -και κυρίως όσα κάνει- δείχνουν ξεκάθαρα ποιος είναι. Πειθαρχία, ταπεινότητα και πάθος. Ο ΑΠΟΕΛ του Γκαρσία παλεύει σε κάθε φάση, πιέζει ψηλά, δεν παρατά καμία μπάλα. Ταυτόχρονα, ο Ουρουγουανός έχει δώσει ρόλο και ευθύνη σε όλους. Από τον Μάγιερ που αναγεννήθηκε, μέχρι τον Ντάλσιο που επέστρεψε και είναι λες και δεν έφυγε ποτέ, αλλά και τον Τομάς που αρχίζει να «ανθίζει» στο περιβάλλον που τον εμπιστεύονται. Ο Γκαρσία έχει βρει τη συνταγή: Ο καθένας να νιώθει σημαντικός. Το ίδιο ισχύει και για τον Ρόσα ο οποίος φαίνεται να βρήκε το… «λιμάνι» του, κάτι που δεν είχε καταφέρει να πετύχει στον βαθμό που θα ήθελε όσο ήταν στη Βραζιλία.

Η χημεία με τον κόσμο

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε το ίδιο βάρος χωρίς τον κόσμο. Οι ΑΠΟΕΛίστες είναι εκεί. Στο ΓΣΠ, στα εκτός έδρας, παντού. Γεμίζουν τις κερκίδες, τραγουδούν, δίνουν παλμό, σπρώχνουν την ομάδα στα δύσκολα. Η εικόνα στα τελευταία παιχνίδια θυμίζει εποχές που η ομάδα της Λευκωσίας δεν έμπαινε απλώς να παίξει, αλλά έμπαινε για να επιβληθεί. Και ο κόσμος ήταν πάντα ο 12ος παίκτης. Αυτή η «χημεία» αρχίζει να ξαναγεννιέται, και αυτό από μόνο του είναι τεράστιο κέρδος. Γιατί ο ΑΠΟΕΛ χωρίς τους οπαδούς του, δεν είναι ο ίδιος. Αυτό φάνηκε και την περίοδο του covid αλλά και όταν η ίδια η ομάδα «έδιωξε» τον κόσμο μέσα από τις εμφανίσεις της και τα αποτελέσματα της.

Το ρόστερ που επιτρέπει όνειρα

Όσο για το αγωνιστικό κομμάτι; Ο Γκαρσία έχει στη διάθεσή του ένα ποιοτικό και προπαντός ισορροπημένο ρόστερ. Μπορεί οι επιλογές να μην είναι πάρα πολλές αλλά υπάρχουν ποιοτικές λύσεις, τις οποίες μέχρι στιγμής έχει μπορέσει να αξιοποιήσει αναλόγως ο Ουρουγουανός τεχνικός. Σίγουρα υπάρχουν κάποιες θέσεις που θα μπορούσε να υπάρξουν επιπλέον επιλογές όπως το κέντρο της άμυνας, την ίδια στιγμή ωστόσο που στην επίθεση υπάρχουν τέσσερις ποιοτικές επιλογές με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του ΑΠΟΕΛ είναι η ισορροπία που βρήκε ανάμεσα στην σκληρή δουλειά και στη διαχείριση χαρακτήρων. Ο Γκαρσία δεν είναι προπονητής που θα τον ακούσεις να φωνάξει χωρίς  κάποιο ιδιαίτερο λόγο.

Είναι ένας τεχνικός όμως που λατρεύει την πειθαρχία και θα καταλάβει κανείς πολύ εύκολα πότε δεν του αρέσει κάτι. Είτε από το βλέμμα του είτε από τις ενέργειες του από τον πάγκο. Ξέρει πότε να πιέσει και πότε να στηρίξει. Και αυτό το βλέπεις στο γήπεδο: η ομάδα έχει αυτοπεποίθηση, δεν πανικοβάλλεται, αντιδρά σωστά και μένει συγκεντρωμένη. Αυτή η πνευματική ηρεμία είναι ίσως το μεγαλύτερο όπλο του φετινού ΑΠΟΕΛ.

Οι πρωταγωνιστές που ξεχωρίζουν

Ο Ντάλσιο επέστρεψε ώριμος, πιο πλήρης από ποτέ, και έχει μετατραπεί σε έναν «κινητήριο μοχλό» στο κέντρο. Ο Μάγιερ βρήκε επιτέλους τον ρόλο του, τρέχει, δημιουργεί και δίνει λύσεις σε κάθε παιχνίδι. Ο Τομάς, με τη φινέτσα και την τεχνική του, αρχίζει να γίνεται το πρόσωπο που ξεσηκώνει τον κόσμο ενώ οι Σωτηρίου, Κόρμπου και Μαϊόλι δίνουν λύσεις στο σκοράρισμα.Πίσω, ο Μπρόρσον και ο Λαΐφης δίνουν σιγουριά, ενώ ο Σταφυλίδης επιβεβαιώνει γιατί θεωρείται ένας από τους πιο σταθερούς παίκτες του πρωταθλήματος. Όλοι τους λειτουργούν μέσα σε ένα πλάνο που έχει αρχή, μέση και τέλος.

Το μήνυμα από τον πάγκο και η συνέχεια

Στις δηλώσεις του, ο Πάμπλο Γκαρσία μιλά πάντα με απλότητα. Ευχαριστεί τον κόσμο, συγχαίρει τους παίκτες, αναγνωρίζει τα λάθη του και επαναλαμβάνει τη λέξη «ταπεινότητα». Δεν υπόσχεται τίτλους, υπόσχεται δουλειά και αποτελέσματα, ιδιαίτερα αν ακολουθούν όλοι πιστά το πλάνο του. Αυτό το ύφος, αυτή η αυθεντικότητα, είναι που κάνει τον κόσμο να τον πιστεύει. Και οι παίκτες να δίνουν το κάτι παραπάνω για εκείνον.

Το πρωτάθλημα είναι… μακρύ ακόμη και οι απαιτήσεις ακόμη μεγαλύτερες. Όμως αυτός ο ΑΠΟΕΛ δείχνει πως έχει τον χαρακτήρα να αντέξει. Η εικόνα του, το πάθος του, η ενέργειά του και το δέσιμο ομάδας-κόσμου θυμίζουν το dna ενός συνόλου που έμαθε να κερδίζει με καρδιά και ψυχή. Κανείς δεν ξέρει που θα βρει τους γαλαζοκίτρινους το τέλος της σεζόν, όμως ένα είναι βέβαιο: Ο φετινός ΑΠΟΕΛ ξαναθυμίζει ΑΠΟΕΛ. Και αυτό από μόνο του, είναι ίσως η πιο μεγάλη νίκη.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT