Το βράδυ της Κυριακής στο ΓΣΠ, ο ΑΠΟΕΛ υποχρεώθηκε από την ΑΕΛ (1-2) να πιει το ίδιο πικρό ποτήρι, το οποίο πότισε πολλούς από τους προηγούμενους αντίπαλούς του: γκολ-μαχαιριά σε χρόνο καθυστέρησης.

Λένε πως όλα είναι δανεικά στη ζωή και το ποδόσφαιρο δεν αποτελεί εξαίρεση. Η ομάδα της Λευκωσίας πήρε πολλούς βαθμούς στα τελευταία στάδια των παιχνιδιών, έχοντας πέντε γκολ από το 90’ και μετά. Ωστόσο, αφήνοντας συστηματικά την τύχη των αγώνων της να κρίνεται από μία λεπτή κλωστή μέχρι τέλους, μοιραία θα ερχόταν και η στιγμή που θα έσπαγε εις βάρος της.

Αυτό ήταν το καίριο σημείο του παιχνιδιού: όταν οι γαλαζοκίτρινοι της Λευκωσίας δεν κατάφεραν να εξαργυρώσουν με δεύτερο τέρμα τη καταφανή υπεροχή τους στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο 45λεπτο ακολούθησε αγωνιστική πτώση, είτε από εφησυχασμό είτε από κόπωση είτε ακόμη και επειδή η αντίπαλος δεν έδειξε προηγουμένως ότι μπορούσε να απειλήσει.

Διαβάστε επίσης: Ες αύριον τα σπουδαία για Πιέρο – Σε αναμμένα κάρβουνα στον Αρχάγγελο

Η ΑΕΛ πήρε τα μηνύματα, σταδιακά έκτισε ψυχολογία και κατάλαβε ότι μπορούσε να κάνει τη ζημιά. Όπως και έγινε… Πιθανόν λοιπόν να είχε όλα αυτά στο μυαλό του ο Πάμπλο Γκαρσία, λέγοντας μετά την ήττα: «Αυτό το παιχνίδι το χάσαμε μόνοι μας».

Όχι ότι υποτιμάται η προσπάθεια των γαλαζοκίτρινων της Λεμεσού, φυσικά, μα από την άποψη πως μία ομάδα που έδειξε πως είναι πολύ καλύτερη και προηγήθηκε, βρήκε τρόπο να φύγει ηττημένη από το γήπεδο.

Ήταν ένα σκληρό πάθημα για τον ΑΠΟΕΛ, που θα χρειαστεί να αποδείξει στη συνέχεια ότι του έγινε μάθημα. Η φετινή ομάδα του έδειξε δυνατότητες και ποιότητα από τη μία, αλλά και ότι δεν είναι τέλεια από την άλλη.

Σε ένα τόσο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, αν αφήνει βαθμούς να γλιστρούν μέσα από τα χέρια της ακόμη και όταν είναι καλύτερη, θα βάλει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της.

Πηγή >>