Ο καθένας μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα για τα όσα έχει δει μέχρι στιγμής στην τρέχουσα σεζόν από τον ΑΠΟΕΛ στους δέκα αγώνες πρωταθλήματος. Είναι ένα ικανοποιητικό δείγμα γραφής. Η δική μας διαπίστωση είναι πως υπάρχει μία καλή ενδεκάδα που έχει τα φόντα να πετύχει κάτι καλό στη φετινή σεζόν και να εξασφαλίσει τουλάχιστον ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο που είναι ο μίνιμουμ στόχος, αλλά υστερεί στο βάθος.

Μπορεί ως αξία και ως ονόματα οι βασικοί παίκτες της ομάδας να μην έχουν την αίγλη άλλων ομάδων που έχουν μεγάλη ευελιξία στα οικονομικά τους, αλλά τουλάχιστον στο γήπεδο δεν έχουν μεγάλες διαφορές. Για αυτόν τον λόγο άλλωστε η ομάδα του Πάμπλο Γκαρσία είναι μόλις στο -2 από την κορυφή, παρότι στην αρχή της σεζόν λίγοι την υπολόγιζαν.

Επειδή όμως μία ποδοσφαιρική σεζόν δεν τελειώνει στις δέκα αγωνιστικές, για να μπορέσει να κρατηθεί μέχρι τέλους στην κούρσα του τίτλου θα χρειαστεί επιπλέον βοήθειες-ενισχύσεις. Δεν γίνεται συγκεκριμένοι παίκτες να τραβούν το κουπί όλη τη χρονιά και οι υπόλοιποι να είναι «θεατές» ή να βοηθούν λιγότερο. Ναι μεν υπάρχουν οι βασικοί και οι αναπληρωματικοί, αλλά όλοι οι ποδοσφαιριστές πρέπει να είναι σε θέση να προσφέρουν και να αξιοποιηθούν στον μεγαλύτερο βαθμό.

Οι αναντικατάστατοι

Η λέξη βάθος δηλαδή είναι το «κλειδί» για να αντέξει τον ανταγωνισμό που συνεπάγεται στον πρωταθλητισμό. Ναι μεν δεν υπάρχουν ευρωπαϊκές υποχρεώσεις που είναι ένα πλεονέκτημα έναντι κάποιων ομάδων, αλλά και πάλι ποτέ καμία ομάδα δεν πέτυχε με έναν μικρό αριθμό παικτών. Ορισμένοι ποδοσφαιριστές μοιάζουν αναντικατάστατοι και η ομάδα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο να απουσιάσουν σε κάποια ματς.

Εκεί είναι λοιπόν που θα φανεί αν ο ΑΠΟΕΛ έχει το υλικό για να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες. Για παράδειγμα η τετράδα της άμυνας είναι αμετακίνητη, αλλά τι θα συμβεί εάν κάποιος εκ των Μπρόρσον, Λαΐφη, Σταφυλίδη και Νανού απουσιάσουν; Μπορεί ο Μιρ να καλύψει τον Σταφυλίδη; Το ίδιο ερώτημα μπορεί να γίνει για τον Νανού στο δεξιό άκρο και το δίδυμο στα στόπερ. Ο Σατσιάς είναι η εναλλακτική λύση για δεξιά, ενώ στα μετόπισθεν η «δεξαμενή» είναι μικρή. Δεν υπάρχει ποιοτικό βάθος και οι επιλογές του κόουτς είναι οι νεαροί και ο Αντωνίου.

Στη μεσαία γραμμή υπάρχει μεγαλύτερη γκάμα επιλογών, αν και πάλι κάποιοι παίκτες είναι κλειδιά. Ο Ντάλσιο είναι ο ένας. Κανείς από τον πάγκο δεν έχει τα στοιχεία και την ποιότητά του. Ακόμα και ο Μάγερ δεν είναι εύκολο να αντικατασταθεί. Από τη μέση και μπροστά οι Κόρμπου και Σωτηρίου είναι οι δύο παίκτες που θεωρούνται κομβικοί για την ομάδα. Είναι λογικό να υπάρχουν ποδοσφαιριστές που «κολλούν» καλύτερα στην ομάδα και ο προπονητής τους υπολογίζει περισσότερο, απλά δεν μπορεί ο Γκαρσία να στηρίζεται μόνο σε αυτούς.

Όταν έρθει η ώρα των απουσιών, εκεί είναι που οι λεγόμενοι αναπληρωματικοί οφείλουν να βγουν μπροστά και να συνεισφέρουν όποτε καταστεί ανάγκη. Όπως έκαναν σποραδικά οι Ντράζιτς και Διαμαντάκος. Όσες περισσότερες λύσεις για τον Ουρουγουανό τεχνικό τόσο το καλύτερο.

Αξιοποίηση και ενίσχυση

Εξάλλου όταν αγωνίζονται οι ίδιοι και οι ίδιοι είναι πολύ πιθανόν να καταπονηθούν περισσότερο και όσο περνάει η σεζόν να ξεμένουν από «καύσιμα», ενώ υπάρχει και το ενδεχόμενο να βγουν περισσότεροι τραυματισμοί. Άρα λοιπόν η σωστή αξιοποίηση του ρόστερ είναι αυτή που θα κάνει τη διαφορά και θα διατηρήσει τον ΑΠΟΕΛ σε καλή θέση μέχρι το τέλος του «μαραθώνιου».

Μία άλλη παράμετρος που θα παίξει τον ρόλο του για την πορεία των γαλαζοκιτρίνων είναι η ενίσχυση από το μεταγραφικό παράθυρο του χειμώνα. Έχει φανεί ήδη σε ποιες θέσεις χρειάζεται η ομάδα να κάνει προσθήκες. Ιδίως στην άμυνα οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες. Είναι σημαντικό λοιπόν οι κινήσεις που θα γίνουν να δώσουν το κάτι παραπάνω.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΜΠΟΣ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)