Ο ΑΠΟΕΛ δεν κατάφερε την Τετάρτη να πετύχει την υπέρβαση που έψαχνε και αποχαιρέτησε τον θεσμό του κυπέλλου και μαζί την πιθανότητα να διεκδικήσει συμμετοχή στην Ευρώπη. Η θέληση και το πάθος από μόνα τους δεν μπορούν να κάνουν ούτε ανατροπές ούτε υπερβάσεις.

Ο ΑΠΟΕΛ το ήθελε, ο κόσμος ακόμα πιο πολύ και το έδειχνε συνέχεια. Η αλήθεια όμως είναι πως οι γαλαζοκίτρινοι δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι περισσότερο από αυτό που έβγαλαν κόντρα στον καλύτερο -συνολικά στα 180 λεπτά- Απόλλωνα.

Όσο και αν προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την αύρα της έδρας στη ρεβάνς, το γρήγορο γκολ που θα άλλαζε τα δεδομένα δεν ήρθε. Η πρώτη και τελευταία μεγάλη φάση ήταν η κεφαλιά του Ντάλσιο στο 21ο λεπτό και αυτό τα λέει όλα… Όσο η ώρα περνούσε και η ομάδα δεν έβρισκε το γκολ, ήταν αναμενόμενο πως η απόδοση θα έπεφτε, μαζί με την ψυχολογία.

Το θέμα είναι η επόμενη μέρα. Και βρίσκει τον ΑΠΟΕΛ ξανά εκτός Ευρώπης, εκτός απροόπτου. Μόνο μέσα από το πρωτάθλημα υπάρχουν ελπίδες, αλλά είναι λίγες και καθαρά μαθηματικές για την 4η θέση από την στιγμή που είναι στο -6 από την Πάφο (οι Παφίτες υπερτερούν και στην ισοβαθμία), στη λογική πως ο Απόλλωνας θα κατακτήσει το κύπελλο…

Το θέμα εδώ έχει να κάνει με την απογοήτευση που έχει κατακλύσει τον Αρχάγγελο και το πώς θα καταφέρει ο ΑΠΟΕΛ να αφήσει πίσω τον αποκλεισμό και να επικεντρωθεί στα παιχνίδια που απομένουν.

Το ακόμα πιο δύσκολο είναι ότι ούτε η αγωνιστική εικόνα της ομάδας πείθει πως θα καταφέρει να ανταποκριθεί. Σε κάθε περίπτωση οφείλει να το παλέψει για τις όποιες πιθανότητες. Για τη φανέλα και για τον κόσμο του, να ψάξει ένα… θαύμα. Αναμένοντας και «δώρα» από άλλες ομάδες.

Αναγκαστικά η ομάδα στρέφεται στο πρωτάθλημα και τον αγώνα της Κυριακής με την ΑΕΚ στο ΓΣΠ. Μια ομάδα που δυσκολεύει τον ΑΠΟΕΛ, αφού η τελευταία εντός έδρας νίκη των γαλαζοκιτρίνων πάει πίσω στο 2022-23 και τα πλέι οφ τότε (2-1). Αχρείαστο να τονίσουμε πως το μόνο αποτέλεσμα που διατηρεί την ομάδα του Γκαρσία στον… αναπνευστήρα είναι η νίκη.

ΡΑΜΟΝΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)