Η πρώτη τοποθέτηση του Χάρη Φωτίου σηματοδότησε την αλλαγή ύφους της δημόσιας εικόνας του ΑΠΟΕΛ. Μίλησε χωρίς υπεκφυγές, χωρίς να προσπαθήσει να ωραιοποιήσει την κατάσταση και χωρίς να ψάξει αλλού για ευθύνες. Αντίθετα, στάθηκε και στο δικό του μερίδιο. Απέφυγε να ανοίξει μέτωπα με το παρελθόν, αλλά δεν το αγνόησε.

Η δημόσια απολογία του, ως μέλος της προηγούμενης κατάστασης, είχε τη σημασία της. Όχι γιατί λύνει προβλήματα, αλλά γιατί δείχνει διάθεση να αλλάξει η προσέγγιση. Και αυτό φάνηκε και στο πλαίσιο που έθεσε για σωστή διαχείριση, διαφάνεια και λογοδοσία. Λέξεις που στον ΑΠΟΕΛ τα τελευταία χρόνια ακούγονταν περισσότερο ως θεωρία παρά ως πράξη.

Οι κινήσεις που εξήγγειλε κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Η παραχώρηση μετοχών στον κόσμο, ο διορισμός επιτροπής εποπτείας, η διάθεση για ένα πιο ανοιχτό μοντέλο λειτουργίας. Εννοείται πως δεν αρκούν για να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα. Μπορούν, όμως, να κάνουν κάτι εξίσου σημαντικό: να αρχίσουν να κλείνουν την απόσταση που άνοιξε με τον κόσμο.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή και δεν αλλάζει με συνθήματα. Στο ποδόσφαιρο του 2026, ο κόσμος δεν μπορεί να σηκώσει οικονομικά έναν σύλλογο τέτοιου μεγέθους. Ούτε τον ΑΠΟΕΛ, ούτε κανέναν. Η εξεύρεση αξιόπιστου επενδυτή είναι μονόδρομος και πρέπει να είναι η απόλυτη προτεραιότητα. Μέχρι τότε, όμως, ο ΑΠΟΕΛ χρειάζεται σανίδα σωτηρίας και, για να τα καταφέρει, επιβάλλεται να αποκαταστήσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τη βάση. Ο ΑΠΟΕΛ, πέραν από χρήματα, ζητά ξανά την πίστη του κόσμου του. Και αυτή, σε αντίθεση με τα (απαραίτητα) κεφάλαια, δεν αγοράζεται. Κερδίζεται.

Πηγή >>