Πώς προέκυψε η Σλόβαν Λίμπερετς;

Ήμουν στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη, την εποχή του Covid και δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον ατζέντη που με πήγε στη Σλόβαν Λίμπερετς. Με ρώτησε αν ήθελα να πάω στο Λίμπερετς. Του απάντησα «μισό λεπτό να ρωτήσω τους γονείς μου», ενώ ήμουν απέναντί τους. Τους ρώτησα και χωρίς δεύτερη σκέψη είπα «ναι». Μετά από μία εβδομάδα, είχα φύγει.

Πήγες μόνος σου;

Ναι. Λόγω του ότι γνωρίζω την τσέχικη γλώσσα και είμαι μισός Τσέχος, ήταν πιο εύκολο να προσαρμοστώ. Η μητέρα μου είναι μισή Τσέχα. Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Τσεχία, αλλά είναι Έλληνας.

Δεν αισθάνθηκες, λοιπόν, ότι πήγες σε μία ξένη χώρα.

Κάθε καλοκαίρι ερχόμουν στην γιαγιά μου για διακοπές, για 1-2 μήνες. Στην ουσία είχα… προπονήσει τα τσέχικά μου και ήταν εύκολο να προσαρμοστώ.

Η γιαγιά σου σε ποιο μέρος;

Στο Όλομουτς. Είναι μακριά από το μέρος που ήμουν εγώ. Τώρα που ήρθα στην Πράγα, λέω πως δεν την αλλάζω με τίποτα.

Υπήρχαν φάσεις στο Λίμπερετς που σκεφτόσουν να φύγεις;

Όχι. Όλοι οι ποδοσφαιριστές περνάμε φάσεις που δεν τα πηγαίνουμε καλά με τους προπονητές και τότε περνούν διάφορες σκέψεις από το μυαλό. Οπότε σίγουρα πέρασα από το στάδιο αυτό, αλλά ποτέ δεν θέλησα να φύγω.

Τι θυμάσαι από τα 4,5 χρόνια που πέρασες στο Λίμπερετς;

Στο Λίμπερετς οι άνθρωποι είναι πιο εσωστρεφείς. Εγώ ήρθα από την Ελλάδα χαμογελαστός, αλλά δεν μου έδιναν πίσω αυτήν την ενέργεια. Αυτό μου φάνηκε σαν να βρίσκονται σε κατάθλιψη. Μετά από τέσσερα χρόνια, κατάλαβα ότι αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν βλέπουν ήλιο. Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά τον χειμώνα, μπορεί να βλέπουν ήλιο, μία φορά τον μήνα και αν. Ίσως, λοιπόν, να ευθύνεται αυτό για τη συμπεριφορά τους. Κατά τα άλλα, πρόκειται για μία φανταστική πόλη, είναι πανέμορφη.

Έξω από το ποδόσφαιρο πέρασες ωραία;

Δεν είμαι ο τύπος που βγαίνει συνέχεια έξω σε μαγαζιά ή καφετέριες. Όσα είδα και έκανα, όμως, ήταν όμορφα. Μετά από ένα χρονικό διάστημα, πρέπει να σκεφτείς πράγματα που θα σε βοηθούν να περνάς καλά και να τα κάνεις μόνος σου.

Εσύ τι έκανες;

Αγόρασα κιθάρα!

Τους έμαθες ελληνική μουσική;

Ναι, έχω παίξει σε κάποιους.

Πώς βρέθηκες δανεικός στην Ντούκλα Πράγας;

Δεν με άφησαν από την Σλόβαν Λίμπερετς να πάρω μεταγραφή στο εξωτερικό. Αναγκαστικά πήγα στην Ντούκλα γιατί ήταν σε δύσκολη θέση και χρειάζονταν βοήθεια. Πήγα στη λογική να βοηθήσω για έξι μήνες και μετά βλέποντας και κάνοντας.

Με την Σλόβαν Λίμπερετς έπαιξες και ένα ματς στο Europa League. Τι θυμάσαι από εκείνο το παιχνίδι;

Ήταν μία πεντάρα! Ωραία εμπειρία, αν και χωρίς οπαδούς, λόγω Covid. Ο κάθε ποδοσφαιριστής θέλει να παίξει στην Ευρώπη και ήταν ωραία εμπειρία. Εγώ πήγα εκεί σαν νερουλάς. Ο προπονητής μου είχε πει «θα έρθεις για να κουβαλάς τα νερά». Στην προπόνηση της παραμονής, όμως, ήρθε μετά το τέλος του προγράμματος και μου λέει «Μάριε θα παίξεις αύριο».

Θυμάσαι κάποια άλλη ιστορία από τις μέρες σου στη Σλόβαν;

Όταν πρωτοήρθα στη Σλόβαν Λίμπερετς μου ζήτησαν να κάνω τον μεταφραστή σε ένα ματς προκριματικών με αντίπαλο τον ΑΠΟΕΛ. Προπονητής του ΑΠΟΕΛ ήταν τότε ο Μαρίνος Ουζουνίοδης. Κάτσαμε κιόλας και μιλήσαμε μετά την συνέντευξη. Μετά την ήττα ήταν δύσκολο να μεταφράσω όσα είπε, γιατί ο κόουτς τα έλεγε όλα λίγο πιο ωμά!

Κλείνοντας, τι σκέφτεσαι για το μέλλον;

Μέχρι το καλοκαίρι έχω συμβόλαιο. Τον Γενάρη έχω μία ρήτρα για να με αγοράσει όποιος ενδιαφέρεται. Εγώ ονειρεύομαι να παίξω στο Champions League. Θέλω να φύγω από την Τσεχία και να δοκιμάσω κάτι άλλο. Στην Ελλάδα θα γύριζα, σε αυτή τη φάση, μόνο για κάποια από τις ομάδες που βρίσκονται ψηλά στον βαθμολογικό πίνακα. Και θα πήγαινα Θεσσαλονίκη μόνο!