Το οικονομικό αδιέξοδο που υπάρχει στον ΑΠΟΕΛ έρχεται σε απόλυτη συνάρτηση με το αγωνιστικό και ήταν αναμενόμενο πως κάποια στιγμή θα χαθεί το τρένο… με τελικό προορισμό το πρωτάθλημα. Δεν έχει ούτε το ρόστερ, ούτε το βάθος και τις λύσεις για να αντέξει στον ανταγωνισμό. Όσο περνάει ο καιρός, φαίνεται να ξεμένει από δυνάμεις, παρά να παίρνει μπρος η μηχανή όπως είθισται να συμβαίνει στις ομάδες που έχουν πρωταγωνιστικούς στόχους.

Ήταν θέμα χρόνου να υπάρξουν κάποια αρνητικά αποτελέσματα που θα προκαλούσαν έντονους τριγμούς στα θεμέλια των γαλαζοκιτρίνων, με βάση. Η εικόνα σε συνδυασμό με την ισοπαλία κόντρα στην ομάδα του Ύψωνα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και έφερε το μεγάλο ξέσπασμα, μίας μερίδας του κόσμου μετά το τέλος του αγώνα. Δεν ήρθε τυχαία φυσικά, καθώς είχε προηγηθεί μία σειρά από παρόμοιες εμφανίσεις με αρνητικά αποτελέσματα.

Όσο ο ΑΠΟΕΛ κέρδιζε, τα προβλήματα έμπαιναν προσωρινά σε δεύτερη μοίρα, όταν όμως ακολούθησε ο αγωνιστικός κατήφορος, βγήκαν ξανά στο προσκήνιο. Το κλίμα αυτή την στιγμή μοιάζει με αυτό που υπήρχε μετά το τέλος της περσινής χρονιάς, όταν η αβεβαιότητα και η αμφιβολία βρίσκονταν στο «απόγειό» τους.

Τότε που είχε έρθει ο Γκαρσία, αλλά το μέλλον φαινόταν δυσοίωνο, ελέω των οικονομικών προβλημάτων και της καθυστέρησης στις μεταγραφές. Πήγε να φτιάξει με μερικές κινήσεις και κυρίως με την αξιοπρεπή εικόνα που έβγαλε σε έναν ικανοποιητικό αριθμό αγώνων στον πρώτο γύρο, αλλά η αντιστρόφως ανάλογη εικόνα από ένα σημείο και μετά, τα γκρέμισε όλα και έφερε τεράστια γκρίνια.

Επέστρεψε η αβεβαιότητα

Το θέμα της όλης κατάστασης είναι πως δεν αχνοφαίνεται κάποια θετική ένδειξη σε κανένα επίπεδο πως θα γίνουν βελτιωτικά έργα και πως ο ΑΠΟΕΛ θα μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια του. Στο κομμάτι των επενδυτών, υπάρχει μία παγωμάρα-στασιμότητα εδώ και μήνες που δεν επιτρέπει σε κανέναν να πιστεύει πως όλη αυτή η μακροχρόνια διαδικασία θα έχει τελικά αίσιο τέλος.

Κι αν γίνονται κινήσεις πίσω από τις «κουρτίνες», δηλαδή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, το ξέρουν αυτοί που βρίσκονται στη διοίκηση, αλλά όταν δεν το επικοινωνούν προς τον κόσμο, είναι λογικό να υπάρχει δυσπιστία και απαισιοδοξία. Όσο διαιωνίζεται αυτή η εκκρεμότητα με τους Βραζιλιάνους, τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση, με τον κόσμο να μοιάζει πλέον με «καζάνι που βράζει».

Αυτό ακριβώς που λείπει…

Έχει δείξει υπομονή (και) τη φετινή σεζόν, έχει στηρίξει την ομάδα, παρά τις δυσκολίες, αλλά δεν δέχεται να βλέπει την ομάδα του να «χαροπαλεύει», την ώρα που άλλες ομάδες σφύζουν από υγεία – αγωνιστική και μη- και έχουν τις προοπτικές για να πετύχουν. Είναι ακριβώς αυτό το πράγμα που λείπει από τους γαλαζοκίτρινους στην παρούσα φάση. Η αίσθηση πως τα καλύτερα έρχονται και πως με τη διοικητική σταθερότητα θα παλέψουν για όλους τους στόχους τους, έστω κι αν δεν επιτευχθούν. Δεν υπάρχει όραμα και κάτι να «πιαστεί» ο κόσμος. Το μόνο που γίνεται από τη διοίκηση είναι να περάσει «κουτσά στραβά» και αυτή τη σεζόν, μέχρι να βρεθεί μία οριστική λύση, όπως έχει αποσαφηνίσει πολλές φορές.

Ως πότε όμως θα κάνουν υπομονή οι φίλοι της ομάδας; Διότι έτσι όπως είναι τα πράγματα, αν δεν καταφέρει ο ΑΠΟΕΛ να πάρει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο και να αποκομίσει ένα έξτρα οικονομικό όφελος από τα προκριματικά και στη συνέχεια αν προκριθεί στη league phase, η επόμενη μέρα προμηνύεται εξίσου δύσκολη.

Απώλεια εξτρά εισοδημάτων…

Η απουσία από την Ευρώπη, συνιστά απώλεια έξτρα χρημάτων στα ταμεία και παράλληλα μεταγραφές αμφιβόλου ποιότητας, ενώ χάνεται και το πρεστίζ που χαρακτήριζε την ομάδα όλα αυτά τα χρόνια. Είναι αλυσιδωτά όλα αυτά. Οπότε είναι σημαντικό η ομάδα του Γκαρσία να κάνει μία υπέρβαση, είτε μέσω του κυπέλλου, είτε μέσω μίας καλής θέσης στο πρωτάθλημα και να πάρει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο. Πάντως τα δεδομένα δεν είναι υπέρ της.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΜΠΟΣ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑ / ΕΝΘΕΤΟ SUPER SPORT)