Ο Χάρης Φωτίου δεν μπορεί να εμφανίζεται σήμερα μόνο ως ο άνθρωπος που άνοιξε τα βιβλία. Γιατί, πριν ανοίξουν τα βιβλία, έκλειναν για χρόνια τα μάτια.

Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Ήταν εκεί. Έβλεπε τον ΑΠΟΕΛ να γλιστρά οικονομικά, διοικητικά, αγωνιστικά. Έβλεπε τη φθορά να γίνεται κανονικότητα, τις υποχρεώσεις να στοιβάζονται, την ομάδα να χάνει έδαφος, κύρος, χρόνο. Και δεν έκανε την τομή όταν έπρεπε. Δεν παραιτήθηκε για να στείλει μήνυμα. Δεν βγήκε τότε να πει δημόσια όσα σήμερα αποτυπώνονται με αριθμούς. Δεν συγκρούστηκε με τον Πρόδρομο Πετρίδη. Δεν τράβηξε γραμμή. Περίμενε, πιθανώς ελπίζοντας ότι η κατάσταση θα γύριζε. Δεν γύρισε.

Άρα, η ευθύνη του είναι μεγάλη. Τεράστια. Όχι επειδή ήταν μόνος του στο τιμόνι, αλλά επειδή ήταν μέσα στο δωμάτιο όταν λαμβάνονταν αποφάσεις που οδήγησαν τον ΑΠΟΕΛ στο σημερινό αδιέξοδο. Και όποιος ήταν εκεί, δεν μπορεί να ζητά σήμερα να κριθεί σαν περαστικός.

Διαβάστε επίσης: Φωτίου: «Το χρέος του ΑΠΟΕΛ σήμερα είναι 39 εκατομμύρια + 15»

Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά. Ο Φωτίου, μέχρι στιγμής, δεν κρύβεται. Παρουσιάζει στοιχεία, μιλά με αριθμούς, δίνει λογαριασμό έως το τελευταίο σεντ, αναλαμβάνει μερίδιο ευθύνης και δεν παριστάνει τον ανήξερο. Στη συνέντευξη Τύπου και στην παρουσία του στην Cablenet έδειξε άνθρωπο που καταλαβαίνει το βάρος. Πράος, δεκτικός στην κριτική, χωρίς διάθεση να στήσει μέτωπα ή να πουλήσει ηρωισμό.

Αυτό μετρά. Δεν τον αθωώνει. Αλλά μετρά.

Ο ΑΠΟΕΛ δεν χρειάζεται πια αφηγήματα αυτοδικαίωσης. Χρειάζεται ανθρώπους που να λένε τι έγινε, ποιος ευθύνεται, πόσο κοστίζει και πώς διορθώνεται. Ο Φωτίου άργησε. Πολύ. Αν θέλει να κριθεί διαφορετικά, η διαφάνεια δεν αρκεί ως στάση. Πρέπει να γίνει πράξη ανατροπής.

Πηγή >>