Μισοάδειο ή μισογεμάτο; Το ποτήρι του ΑΠΟΕΛ μετά το 2-2 με τον Απόλλωνα χωρά και τις δύο αναγνώσεις. Κι αν κάποιος σταθεί μόνο στον βαθμό, θα χάσει την ουσία. Γιατί στο Στάδιο «Αλφαμέγα» φάνηκαν πράγματα που μπορούν να κρατηθούν, αλλά και αδυναμίες που εξακολουθούν να τραβούν χειρόφρενο.

Το πρώτο κέρδος ήταν η αντίδραση. Ο ΑΠΟΕΛ βρέθηκε δύο φορές πίσω στο σκορ και ισοφάρισε ισάριθμες, απέναντι σε αντίπαλο που είχε αυτοπεποίθηση, προερχόταν από θετικό αποτέλεσμα στην έδρα της Ομόνοιας και κουβαλούσε εξαιρετική παράδοση στο συγκεκριμένο γήπεδο απέναντί του. Δεν κατέρρευσε, δεν έχασε την επαφή με το παιχνίδι και στο δεύτερο ημίχρονο ανέβασε αισθητά ένταση.

Σ’ αυτό βοήθησαν οι παρεμβάσεις από τον πάγκο. Μετά το μετριότατο πρώτο μέρος, οι αλλαγές έδωσαν ώθηση, ο ΑΠΟΕΛ ισορρόπησε, βρήκε το 1-1 και αργότερα, αφού ισοφάρισε ξανά, κυνήγησε ακόμη και την ανατροπή. Δεν την πέτυχε, αλλά η εικόνα του ήταν σαφώς πιο απαιτητική από εκείνη στο «Αντώνης Παπαδόπουλος». Εκεί είχε εγκλωβιστεί, είχε χάσει συνοχή και πλήρωσε επαναλαμβανόμενα λάθη. Στη Λεμεσό έδειξε περισσότερο νεύρο, μεγαλύτερη διάθεση να κυνηγήσει δεύτερες μπάλες και, κυρίως, δεν αποδέχθηκε τη μοίρα του όταν το παιχνίδι στράβωσε.

Σημαντικό ρόλο είχαν και τα νέα πρόσωπα της ενδεκάδας. Λαΐφης, Ντάλσιο, Βρόντης, Μπακασέτας, Γεωργίου και Μαϊόλι έδωσαν μεγαλύτερη ενέργεια και πιο λειτουργικό σύνολο. Ο Ντάλσιο, κυρίως, συμμάζεψε τον άξονα, ενώ ο Βρόντης έδωσε ένταση, τρεξίματα και μεγαλύτερη παρουσία στις μονομαχίες.

Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Στη βράση κολλά το (κυπριακό) σίδερο

Μέχρι εδώ, το μισογεμάτο… Γιατί το μισοάδειο παραμένει βαρύ. Η επιστροφή του Λαΐφη βελτίωσε την εικόνα στο κέντρο της άμυνας, όχι όμως όσο χρειάζεται. Τα λάθη δεν εξαφανίστηκαν και ο Απόλλων βρήκε τρόπους να χτυπήσει κυρίως από τα άκρα, με τον Ροντρίγκες να δημιουργεί προβλήματα. Ο ΑΠΟΕΛ δεν «μάτωσε» αυτή τη φορά από κάθετες μπαλιές, όπως με την Ανόρθωση, αλλά πλήρωσε άλλου τύπου αμυντικές αδυναμίες. Και μέσα σε όλα ήλθε δεύτερο αυτογκόλ στη σεζόν, τούτη τη φορά από τον Λαΐφη, υπενθυμίζοντας πόσο εύκολα μια αμυντική αστάθεια μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική ζημιά.

Το δεύτερο ζήτημα είναι η έλλειψη εκρηκτικότητας. Λείπει το απότομο ξεπέταγμα των εξτρέμ, η κίνηση που αιφνιδιάζει, η γρήγορη συνεργασία που αλλάζει τον ρυθμό μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Υπήρξαν επίσης αβίαστα λάθη στις μεταβιβάσεις από άμυνα προς κέντρο, λιγότερα από το προηγούμενο παιχνίδι, όχι όμως αμελητέα.

Διαβάστε επίσης: ΑΠΟΕΛ: Δεύτερο χειρότερο ξεκίνημα της δεκαετίας

Και υπάρχει ο αριθμός που δεν επιδέχεται ωραιοποίηση: τέσσερις βαθμοί σε τέσσερις αγωνιστικές. Τρία εκτός έδρας παιχνίδια, καμία νίκη. Το 2-2 στη Λεμεσό έδειξε αντίδραση και μικρή πρόοδο στην εικόνα. Δεν άλλαξε, όμως, την πίεση που δημιουργεί η βαθμολογική συγκομιδή ούτε την ανάγκη ο ΑΠΟΕΛ να βρει άμεσα περισσότερη σταθερότητα, ταχύτητα και αμυντική ασφάλεια.

Πηγή >>