Είναι μια μέρα η σημερινή που ο νους μας και το μέσα μας, οι μνήμες μας, που ξαναζωντανεύουν βασανιστικά (και όχι πως έχουν ξεθωριάσει ποτέ), δεν επιτρέπουν να πάει αλλού από την ιταμή τουρκική εισβολή του 1974, το μυαλό, θέλω να πω δυο λόγια για τον αποβιώσαντα προ ολίγου Κέβιν Κίγκαν.

Ήταν μια μεγάλη ποδοσφαιρική μορφή και αξία, με λαμπρή πορεία στο ποδόσφαιρο. Αστέρι στην Αγγλία στα 70’s, με διεθνή αναγνώριση. Πρωταθλητής Ευρώπης με τη μεγάλη Λίβερπουλ των 70’s, βραβεύτηκε με δύο χρυσές μπάλες (1978, 1979). Ένας σταρ, με λαϊκό προφίλ, όμως. Όχι βεντέτα, με ιδιοτροπίες. Γι’ αυτό τον συμπάθησα αμέσως μόλις τον γνώρισα και ήπιαμε λίγα ποτά. Άγγλος διεθνής, αλλά με ρίζες από την Ιρλανδία (το μαρτυράει και τ’ ονοματεπώνυμό του-ατόφιο ιρλανδικό). Ωραίος τύπος, στην Κύπρο είχε έρθει και μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, περίπου 40χρονος, και έπαιξε σε ειδικούς φιλικούς αγώνες ( τουρνουά).

Φόρεσε τότε τη φανέλα της Ανόρθωσης, που είχε προπονητή τον φίλο και παλιό συμπαίκτη του, Πίτερ Κόρμακ (εναντίον της Ομόνοιας), και μετά αγωνίστηκε με το ΑΠΟΕΛ, με προπονητή τον επίσης φίλο και συμπαίκτη του, Τόμι Κάσιντι, και τον συμπαίκτη του, Τέρι Μακ Ντέρμοτ, πάλι εναντίον της Ομόνοιας, στην οποίαν είχε αγωνιστεί ο σούπερ σταρ, Τζορτζ Μπεστ! Σκεφτείτε τους σημερινούς σούπερ σταρ και απλώς σταρ ή μικροστέρα και πέστε μου ποιος θα ερχόταν να παίξει μπάλα (φιλικά, έστω) χωρίς τρελά ανταλλάγματα στην Κύπρο, για τους φίλους του.

Επίσης, έπαιξαν μαζί Κίγκαν, Μπεστ και άλλοι παλιοί άσοι του αγγλικού λιγκ, σε μια μικτή ομάδα ΑΠΟΕΛ/Ομόνοιας, εναντίον αγγλικών ομάδων. Υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες, ίσως να σώθηκαν μερικές από τότε στην μπυραρία Ρωμύλος (Λευκωσία), αλλά τώρα, τέτοια ώρα,…τρέχα γύρευε. Αιωνία του η μνήμη.

Πηγή >>